Terwijl iedereen op een terras zit en de zon uitsloverig hard schijnt, voel ik me leeg

‘Weltschmerz’. Ik leerde het ooit bij Nederlands, als typisch romantisch begrip. Wereldpijn. Het gevoel dat de wereld niet helemaal klopt met hoe hij zou moeten zijn. Ik heb momenteel vooral het gevoel dat ík even niet klop. Terwijl de zon uitsloverig hard schijnt en iedereen op een terras zit alsof het leven een reclame voor rosé is, voel ik me leeg.